پاراکوات

علف کشی غیر انتخابی، تماسی، از گروه بای پیریدیلیوم ها می باشد.
فرمولاسیون : گراماکسون(Gramaxon®) 20% SL
تاریخ ثبت : سال 1347
نحوه اثر : از طریق انحراف الکترون بازدارنده فتوسیستم 1 بوده و به غشای سلولی و سیتوپلاسم آسیب وارد می کند.
نحوه جذب و انتقال در گیاه : این علف کش تماسی است و توسط اندام های سبز گیاه جذب می شود و به مقدار کم در آوند چوب قابل انتقال است.
علایم تاثیر در گیاه : پژمردگی، سوختگی و خشک شدن بافت در تماس با سم در عرض چند ساعت.
ماندگاری در خاک( نیمه عمر علف کش) : این علف کش در تماس با خاک به سرعت بی اثر و غیر فعال می شود.
موارد مصرف در ایران :
علف های هرز باریک برگ و پهن برگ با رفتار هدایت شده در درختان میوه هسته دار، دانه دار، مرکبات( 3 تا 5 لیتر در هکتار وقتی ارتفاع علف ها 10 تا15 سانتی متر است)؛ سس در یونجه، شبدر و اسپرس(3 تا 5 لیتر در هکتار بعد از رویش سس)؛ علف های هرز یک ساله در نیشکر، سیب زمینی( 3 لیتر در هکتار بعد از سبز شدن علف و قبل از رویش) و زمین های آیش و اراضی غیر زراعی.
راهنمای مصرف :
• مقدار مصرف پاراکوات در باغ های میوه 3 تا 5 ذلیتر در هکتار و در زمانی است که ارتفاع علف های هرز 10 تا 15 سانتی متر باشد.
• مصرف پاراکوات به همراه مویان، درجه تاثیر آن را افزایش می دهد.
• مقدار مصرف پاراکوات برای کنترل سس 3 تا 5 لیتر در هکتار و بعد از رویش سس می باشد.
• کاربرد این علف کش بعد از سبز شدنعلف های هرزو قبل از رویش نیشکر و سیب زمینی به منظور کنترل علف های هرز 3 لیتر در هکتار توصیه می شود.
• جهت موفقیت کامل در خذف علف های هرز، تمام اندامهای سبز باید آغشته به علف کش شوند.
• مصرف این علف کش در زمانی که طول علف های هرز کمتر از 15 سانتی متر باشد، ترجیح داده می شود.
• وقوع بارندگی 10 دقیقه بعد از سم پاشی امکان شستشوی علف کش از سطح گیاه را فراهم می کند.
• دوز های پائین پاراکوات بهتر است همراه با خیس کننده استفاده شوند.
• موفقیت در کنترل علف های هرز چند ساله توسط پاراکوات، تنها در صورتی امکان پذیر خواهد بود که سم پاشی تا تخلیه کامل ذخایر غذایی ریشه های گیاه تکرار شود.
• جهت کنترل علف های هرز مرغ(Agropyron repens) می توان پاراکوات را در پائیز و در مرحله دو برگی استفاده کرد. در صورت نیاز باید سم پاشی را تکرار نموده و عملیات شخم بعد از آخرین سم پاشی به تاخیر بیفتد.
• پاراکوات نباید به شاخ و برگ و تنه درختان پاشیده شود. دوز مناسب با توجه به پیشرفت مرحله رویشی علف های هرز تعیین می شود.
• کاربرد پاراکوات در مناطقی که سابقه سس دارند، مناسب است.
• پاراکوات برای کنترل علف های هرز مزارع سیب زمینی و تا زمانی که 20 درصد غده ها سبز شده باشند، قابل مصرف است. در این مرحله از سم پاشی خسارت وارده به بوته های سیب زمینی جزئی بوده و به سرعت جبران می شود. در منطقه دماوند زمان سم پاشی معمولا بعد از آب دوم است.
• در مورد سس یونجه و شبدر، بعد از سبز شدن سس و فقط برای از بین بردن هسته های اولیه آلوده به کار می رود. از جابجایی یونجه های آلوده به سس نیز باید خودداری نمود.
• برای کنترل سس، محلول 10-12 در هزار پاراکوات به وسیله سمپاش های پشتی ساده و صرفا در نواحی آلوده به سس توصیه می شود.
• سم پاشی سایر علف های هرز در مزارع یونجه در شرایطی انجام شود که یونجه در حال خواب زمستانه بوده ولی علف های هرزی مانند خاکشیر و یولاف وحشی در حال رشد باشند. سم پاشی در خارج از ساعات یا ایام یخبندان صورت گیرد.
• بهترین زمان مصرف در بیشتر درختان میوه هسته دار در ماه های فروردین و مهر می باشد.
• برای سم پاشی علف های هرز موجود در بین ردیف های کاشت باید از محافظ بادبردگی استفاده شود.
• کاربرد این علف کش روی انگور فرنگی، مو، تمشک و سایر میوه ها باید دقت و در زمان خواب زمستانی این گیاهان، صورت گیرد.
• برای حذف اندام های رونده توت فرنگی، مرحله گلدهی و یا ظهور میوه می توان از پاراکوات استفاده کرد. بدین منظور باید از سمپاش های مجهز به محافظ باد زدگی استفاده نمود.
• در گونه های پیاز دار، پاراکوات قبل از ظهور پیاز ها( حداقل 3 روز قبل از ظهور در خاک شنی) و یا آخر فصل مصرف می شود، البته باید توجه داشت که روی شاخ و برگ و پیاز ها به خوبی پوشانده شده باشد.
• محلول پاشی نباید در خاک های شنی سبک در فاصله کمتر از 3 روز مانده به رویش پیاز ها انجام گیرد.
• در خزانه درختان جنگلی، پاراکوات 3 روز قبل از رویش بذر ها به کار می رود.
• سم پاشی در تاکستان به صورت هدایت شده و فقط روی علف های هرز رشد کرده انجام می شود و باید از برخورد محلول سم با قسمت های سبز تاکستان جلوگیری به عمل آید. دوز مصرفی بستگی به میزان رشد و انبوهی علف های هرز دارد و این توصیه فقط در سیستم ایستاده و داربستی قابل اجرا است.
• پاراکوات برای کنترل علف های هرز یک ساله نیز که حد واسط بین کاشت تا رویش محصول رشد میکنند، مورد مصرف قرار می گیرد.
• برای مزارعی که تراکم علف های هرز آن ها بیشتر و یا مراحل رویشی آن ها پیشرفته تر باشد باید از دوز بالاتری استفاده نمود.
• در محصولات جالیزی و برای مبارزه با علف های هرز یک ساله( اعم از پهن برگ یا باریک برگ) باید پاراکوات در مرحله 4 تا 6 برگی و به صورت محلول پاشی به کار برده شود. البته بوته های به کار برده شود. البته بوته های جالیز باید از برخورد با قطرات علف کش محفوظ بمانند.
• از قرار دادن ظروف پلاستیکی یا فلزی علف کش و یا برخورد سم با بوته های جالیز باید ممانعت به عمل آورده شود. در صورتی که کشت بصورت ردیفی و فاصله بوته های بین خطوط کم باشد، می توان از لوله های پلیکا که در جهت طولی نصف شده باشد نیز برای جلوگیری از برخورد سم با گیاه اصلی استفاده نمود.
• پاراکوات در خزانه گوجه فرنگی، فلفل و بادمجان و برای کنترل علف های هرز بذری که زودتر سبز شده اند، نیز به کار می رود. در این تیمار رویش گیاه اصلی در محیط بدون علف هرز امکان پذیر می گردد. استفاده از این روش به خصوص در مناطق جنوب کشور برای مبارزه با یولاف وحشی و خونی واش در خزانه گوجه متداول می باشد.

پاراکوات-4